Adaptacja w przedszkolu dla niektórych dzieci jest trudniejsza niż dla innych. Jeśli przez pierwsze dni dziecko płacze w przedszkolu lub nie chce się z tobą rozstawać, jest to naturalna reakcja. Jeżeli jednak płacz i niechęć nie ustają z codziennym chodzeniem do przedszkola – przyczyna może leżeć gdzie indziej. Ech, tak mi dzisiaj smutno jak sobie przypomne ten rozdzierajacy placz domi dzis rano w przedszkolu… Nie chodzila przez prawie 3 tygodnie ( choroba, dlugi weekend…) i dzisiaj byla tragedia… A najgorsze, ze ona tak do mnie blagalnie mowila: “Mamusiu, ja nie chce chodzic do przedszkola, ja tylko z toba lubie byc, ja nie chce […] Nie wiadomo. Nie uczą go niczego czego nie nauczył by się w domu ponadto dodają Prace domową już od szkoły podstawowej. I tutaj stawiam wielki znak zapytania dlaczego. Jeżeli dziecko w gimnazjum ma siedzieć 8 godzin w szkole ponad to jeszcze odrabiać prace domową ok. 2/3 godzin to ja się nie dziwie że dzieci do szkoły nie chcą Fast Money. Zaczął się właśnie rok szkolny, a wraz z nim płacz dzieci przed pójściem do przedszkola. Niestety, nie wszędzie jeszcze adaptacja w przedszkolu przebiega razem z rodzicami. To ciężki czas, który nas całe szczęście ominął. Czasami śmieję się, że to nie świadczy o mnie najlepiej, skoro moje dzieci nie rozpaczały, że się ze mną rozstają, a nawet wolały iść się pobawić niż spędzić kolejny nuuudny dzień w domu. Ale tak naprawdę myślę, że po prostu wypracowałam fajny system, dzięki któremu pójście do przedszkola obyło się u nas bez większych dramatów. Chodź, podpowiem ci, jak to zrobić! ADAPTACJA W PRZEDSZKOLU – JAK JĄ UŁATWIĆ? 1. Adaptację trzeba zacząć dużo, dużo wcześniej. Nie wyobrażam sobie trzy lata być jedyną osobą, która zajmuje się dzieckiem i nagle 1. września jak gdyby nigdy nic zostawić je pod drzwiami przedszkola. To jest ogromny szok! Dlatego własne dzieci na pójście do przedszkola przygotowywałam latami. Po prostu kilka razy w miesiącu chodziłam z nimi na 1-2 godziny na salki zabaw. Kiedy skończyły dwa lata, przestałam wtrącać się w ich relacje z rówieśnikami oraz paniami opiekunkami. Siedziałam z boku i czytałam albo pracowałam. Po trzecich urodzinach – o ile regulamin salki na to pozwalał – zaczęłam wybywać na szybkie zakupy. Oczywiście, za każdym razem pytając dzieci o zgodę. Z jednej strony przywiązanie kilkulatka do mamy jako do jedynego opiekuna nie ułatwia sprawy z pójściem do przedszkola, z drugiej nie jest wcale powiedziane, że dzieci, które zostawały z babcią czy nianią, adaptację w przedszkolu zniosą lepiej. Ja np. byłam dzieckiem, które w przedszkolu płakało najgłośniej, mimo że wcześniej bez oporów chodziłam do niani. Dużo zależy od charakteru dziecka, ale również od więzi, jaka się między wami wytworzyła. Jeśli jesteś dla dziecka całym światem – może być trudno. Ale czasami też dzieci płaczą, bo właśnie chcą spędzić z rodzicem więcej czasu, którego ten nie ma, bo ciężko pracuje. Ja byłam właśnie tym dzieckiem, które co rano prosiło mamę, żeby zmieniła pracę i została panią przedszkolanką. Po prostu, zapierając się przed każdym pójściem do przedszkola, prosiłam o uwagę. No i jest jeszcze wiek dziecka. Jedne są gotowe na przedszkole wcześniej, inne później. Jeśli masz możliwość – weź to pod uwagę. Być może twój trzylatek będzie się zalewał łzami co rano, ale już pół roku później adaptacja w przedszkolu pójdzie tak gładko, że będzie szedł do niego w podskokach? Psst… Wiedziałaś, że w moim sklepie już tylko do niedzieli trwają wyprzedaże? NA każdy produkt -50 zł! Puknij w baner i przenieś się do świata loveology: 2. Nie panikuj, bo i dziecko zacznie panikować. O przedszkolu rozmawiaj jak o świetnej zabawie! Najgorsze, co można zrobić, to zapytać dziecko: „Czy boisz się iść do przedszkola?”. Niestety, nadal wielu (zwłaszcza starszych) ludzi tak robi. My w ogóle w Polsce przedszkole i szkołę (ale również pracę) traktujemy jak zło konieczne. Dość spojrzeć na reakcje rodziców, kiedy był pomysł obniżenia wieku szkolnego do 6 lat. „Zabieracie dzieciom dzieciństwo!” – dało się słyszeć. WTF? Ja najlepsze lata mojego dzieciństwa spędziłam z rówieśnikami, w szkole właśnie! Jeśli w domu o przedszkolu albo szkole mówi się ze strachem – dziecko właśnie ten strach będzie czuć. U nas sprawę ułatwiły salki zabaw, bo właśnie moje dzieci przedszkole traktowały jak salkę zabaw z nielimitowanym czasem :). Ale też od początku komunikowałam, że: „Idziemy rysować z panią!”, „Zobaczysz, jaki tam jest fajny plac zabaw!”, a kiedy miały już swojego przedszkolnego przyjaciela: „Idziemy się pobawić z Borysem!”. 3. Dziecko musi wiedzieć, o której po nie wrócisz. Niektóre dzieci boją się chodzić do przedszkola, bo myślą, że zostaną tam na zawsze i mama już ich nie odbierze. Co prawda dzieci nie znają się na zegarku, ale pamiętam, że na początku zawsze mówiłam: „Teraz pójdziesz się pobawić z dziećmi, a zaraz po obiadku cię odbiorę!”. „Po obiadku?” – dopytywał syn. „Tak. Weźmiesz ostatniego kęsa i wtedy mama pojawi się w drzwiach”. Dzięki temu szedł do przedszkola spokojny. 4. Są też dzieci, które nie chcą iść do przedszkola, bo tam panują jakieś zasady. A w domu można wszystko :). Na przykład jeść przy bajce, biegać z makaronem w ręce, pić słodkie napoje, nosić rękawiczki latem czy same majtki zimą. Tak było z moją Basią. Jedyny opór – jaki miała przed pójściem do przedszkola – wynikał z tego, że tam panie jej nie słuchają, tylko ona musi słuchać panie. Dlatego w domu też wprowadziliśmy zasady, np. limitowany czas przed ekranami, zakaz biegania z widelcem po pokoju czy skakania na krześle w czasie posiłku. 5. Niektórzy radzą, żeby do przedszkola odprowadzał rodzic, do którego dziecko jest mniej przywiązane. Ten, z którym łatwiej się rozstać. U nas się sprawdziło :). 6. Nie przedłużaj pożegnania. Nie czekaj, aż dostaniesz od dziecka pozwolenie: „Jestem gotowy. Możesz iść”, bo żaden trzylatek nie jest w stanie podjąć tak dojrzałej decyzji! To ty w ODPOWIEDNIEJ chwili musisz zdecydować, że oddajesz go w ręce pani. Basi bardzo pomagało, gdy zostawał z nią ukochany pluszowy królik. Jeśli u was nie można przynosić zabawek, warto na zebraniu rodziców przekonać panie, aby odstąpiły od tego zakazu. Przynajmniej, gdy trwa adaptacja w przedszkolu! 7. Po powrocie zastosuj zasadę trzech minut. O której pisałam TUTAJ. My po przedszkolu zazwyczaj idziemy na lody albo na rower. Dzieciaki są wtedy przepełnione energią, którą mogą rozładować. Wiedzą też, że w przedszkolu i po nim czeka je mnóstwo zabawy, dlatego co wieczór nie mogą się doczekać, aż wreszcie do niego pójdą :). Zobaczysz: i u was tak będzie! Czasami po prostu potrzeba na to trochę więcej czasu. (22 021 odwiedzin wpisu) Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź 1 2017-02-10 23:08:34 Shantii Ban na dubel konta Nieaktywny Zarejestrowany: 2017-02-10 Posty: 25 Temat: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic?WitamMoje dziecko od zawsze nie lubi przedszkola brak mi juz pomysłow na zachetę .Jak miał rok poszedł do niemieckiego źlobka zawsze czyli pełny rok przy przekazaniu Pani dziecka plakał(panie zapewnialy ze trwa to tylko moment az wyjde z przedszkola)caly dzien twierdzily przebiegal dobrze ani razu nie otrzymałam telefonu ze cos jest nie problemy zaczely się jak mial dwa lata od połowy zimy .Jak rano wstawał juz plakal byl problem z ubraniem zniesieniem dziecka do auta, rozebraniem w twierdzily ze zrobił się ponury ze bawi sie sam wiecznie chodzi ze swoja maskotką zaciskajać ja poranne przy przygotowaniem do zlobka byly tak glośne ze zaczeły się nawet pojawiać wizyty sasiadów i dzielnicowego. I wtedy brakło mi juz siły zdarzylo się ze pare razy zostawiłam go w przedszkolu uslyszałam od jednej z wychowawczyń innych grup ze dziecko od miesiaca placze po 8 h jeszcze nie mówił jeszcze na tyle dobrze z jego gestykulacji wynikało ze cos stało sie odnośnie pampersa źe Panie krzyczą ze nie załatwia sie sie na rozmowe i nie spodobało mi sìe zwalania wychowawczyni na wszystko tylko nie na wine ona slyszała skads ze ja sie z partnerem klócę ,ze dziecko przebywa za duzo z uciszylam Pania mowiąc ze moja godziny pracy przekraczaja godziny zlobka dlatego dziecko jest z po poradę do psychologa co zrobić aby dziecko zaczeło chodzic do przedszkola chętnie .Sposoby wydawały sie fajne ale niestety na mojego synka nie sie po roku wypisać dziecko ze zlobka tym samym zatrudnic nianie .Wydawało mi się to jedynym wychodzeniu moim z domu tez plakał ale niania tez twierdzila ze to moim powrocie z pracy chętnie opowiadal co robił z niania byl września poszedl do polskiego przedszkola (w ktorym pracuje moja mama w innej grupie)myslalam ze moze to w jakims ułamku chetnie nie chodził ale normalnie sie ubral i swiadomie ze jest jednym z najgrzeczniejszych sie zawsze sam wykonuje polecenia ale nie jest chetny do zabaw z sie moczy podczas spania w przedszkolu i ma pogryzione usta mowi ze z go prowadzam i wydawalo mi sie ze weszlo mu to w tamtego piatku jest dramat idzie do przedszkola normalnie rozbiera się w szatni i przy wejsciu do grupy ucieka histeria masakryczny placz ze ani mi ani nikomu nie udalo sie go uspokoic trwa to w i zabrałam go domu .Dzis sytuacja sìe powtorzyła .Wiem ze zostane skrytykowana ale co mam zrobic nie moge go oddac w pozycji lezacej histeryzujacego uciekajacego Pania ktore maja 25 robic?Jest jakis sposob 2 Odpowiedź przez MrówkaBigbitówka 2017-02-11 11:07:47 MrówkaBigbitówka Słodka Czarodziejka Nieaktywny Zarejestrowany: 2016-07-04 Posty: 158 Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic?Myślę, że Twój synek ewidentnie nie dojrzał do przedszkola. Z jakiegoś powodu żłobek źle mu się kojarzy, przez co przedszkole też nie wydaje się niczym fajnym. Nie rozumiem jednej rzeczy- dlaczego zrezygnowałas z niani? Przecież przy niej synek był spokojniejszy. Pchanie na sile do przedszkola jest bez sensu. 3 Odpowiedź przez Cyngli 2017-02-11 11:34:48 Cyngli Gość Netkobiet Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic?Też uważam, że w takiej sytuacji warto pozostać przy opiece niani, dopóki syn nie dojrzeje do przedszkola. Mój będzie miał 4 lata w maju, do przedszkola pójdzie, jak dobrze pójdzie, od września. Wszystko w swoim czasie. 4 Odpowiedź przez Shantii 2017-02-11 11:41:56 Shantii Ban na dubel konta Nieaktywny Zarejestrowany: 2017-02-10 Posty: 25 Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic?Nie zrezygnowalam z niani to ona z Nas zalezalo jej na ubezpieczeniu a tylko do 3lat jest to placone przez sie ze do 4 r gdy zostanie w domu nie nadarzy za rowiesnikami 5 Odpowiedź przez Shantii 2017-02-11 11:43:59 Shantii Ban na dubel konta Nieaktywny Zarejestrowany: 2017-02-10 Posty: 25 Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic?Dziecko ma zly kontakt z dziecmi,bawi sie sam zawsze sam nie potrafi nawiazać kontaktu z dziecmi pozostawienie go do 4r w domu nie pomoze w tym. 6 Odpowiedź przez MrówkaBigbitówka 2017-02-11 11:54:27 Ostatnio edytowany przez MrówkaBigbitówka (2017-02-11 11:59:10) MrówkaBigbitówka Słodka Czarodziejka Nieaktywny Zarejestrowany: 2016-07-04 Posty: 158 Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic?Integrowanie go na siłę też nie pomoże. Na Twoim miejscu znalazlabym nową nianię, która nauczy dziecko podstawowych umiejetnosci, które nabylby w przedszkolu. Wierszyki, piosenki, rysowanie. Przecież to nic trudnego. A relacje z innymi dziećmi? Place zabaw, sale zabaw, może jakaś znajoma z dzieckiem. 7 Odpowiedź przez Iceni 2017-02-11 11:57:28 Iceni Gość Netkobiet Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic? Przymuszanie go do chodzenia do przedszkola tez mu w niczym nie pomoze, a moze tylko jeszcze bardziej zniechecic pozniej do szkoly. Nalezaloby, moim zdaniem, rozwazyc kilka kwestii - raz: czy dziecko nie ma jakichs zaburzen emocjonalnyc, ktore powoduja, że zle sie czuje w duzej grupie osob. Warto by to skonsultowac z psychologiem i poobserwowac dziecko przez pewien czas (i jak niekiedy bywa nie oczeliwac odpowiedzi po jednej wizycie)Dwa: Rozejrzec się za prywatnym przedszkolem z malą grupą dzieci, być może w grupie tylko kilku osob latwiej mu sie bedzie zaaklimatyzowac. Trzy: zapewnic mu kontakt z innymi dziecmi w innym otoczeniu (na przyklad sprawdzic jak reaguje na pozostanie z dziecmi w domu jakiejs twojej kolezanki - jak sie bedzie zachowywal przez ten czas. 8 Odpowiedź przez Shantii 2017-02-11 11:59:54 Shantii Ban na dubel konta Nieaktywny Zarejestrowany: 2017-02-10 Posty: 25 Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic?Jest nadmiernie wrazliwy wystarczy podniesiony glos przedszkolanki juz sie zraza,ktos mu cos powie juz rano mowi ze nie pojdzie do obserwatorem czesto siada w przedszkolu wszystkich obserwuje pozniej wyciaga wnioski co ktos zrobil zle i przezywa nie mogac dlugo zasnac. 9 Odpowiedź przez Cyngli 2017-02-11 12:27:01 Cyngli Gość Netkobiet Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic? Shantii napisał/a:Jest nadmiernie wrazliwy wystarczy podniesiony glos przedszkolanki juz sie zraza,ktos mu cos powie juz rano mowi ze nie pojdzie do obserwatorem czesto siada w przedszkolu wszystkich obserwuje pozniej wyciaga wnioski co ktos zrobil zle i przezywa nie mogac dlugo z nim u psychiatry dziecięcego albo w poradni pedagogiczno-psychologicznej? Od tego powinnaś chcę Cię straszyć, ale mój syn, który ma zdiagnozowany Zespół Aspergera zachowuje się bardzo podobnie. 10 Odpowiedź przez Iceni 2017-02-11 12:56:41 Iceni Gość Netkobiet Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic? Autorko, wczoraj zalozylas podobny temat o histerii twojego dziecka kiedy wychodzą dziadkowie - a wiec nie jest to problem jedynie przedszkola, ale powazniejsza sprawa. Nie rozbijaj problemu na fragmenty bo wtedy traci sie obraz calosci. Skoro twoj syn histeryzuje z wielu powodow to nie ma co szukac rozwiazania problemu w przedszkolu tylko potrzebna jest PRZEDE WSZYSTKIM konsultacja u specjalisty. 11 Odpowiedź przez Shantii 2017-02-11 15:47:49 Shantii Ban na dubel konta Nieaktywny Zarejestrowany: 2017-02-10 Posty: 25 Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic? Nie chcę Cię straszyć, ale mój syn, który ma zdiagnozowany Zespół Aspergera zachowuje się bardzo podobnieO kurcze tez mi pasuje kto stwierdza Zespol Aspergera czy neurolog pomoze? 12 Odpowiedź przez Shantii 2017-02-11 16:00:31 Shantii Ban na dubel konta Nieaktywny Zarejestrowany: 2017-02-10 Posty: 25 Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic? Skoro twoj syn histeryzuje z wielu powodow to nie ma co szukac rozwiazania problemu w przedszkolu tylko potrzebna jest PRZEDE WSZYSTKIM konsultacja u specjalistyNIE TO NIE faktycznie został dodany wczoraj ale ten temat byl w okolicach poprostu nie lubi chodzic do przedszkola placze ale histeria tego nazwać nie mozna. 13 Odpowiedź przez Cyngli 2017-02-11 16:14:57 Cyngli Gość Netkobiet Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic? Shantii napisał/a:Nie chcę Cię straszyć, ale mój syn, który ma zdiagnozowany Zespół Aspergera zachowuje się bardzo podobnieO kurcze tez mi pasuje kto stwierdza Zespol Aspergera czy neurolog pomoze?Zacznij od psychiatry dziecięcego, zobaczysz, co Ci powie. Jeśli będzie potrzebna konsultacja u neurologa, to da Ci skierowanie/ też byłoby umówić się do poradni pedagogiczno-psychologicznej, są często odległe terminy, więc lepiej od razu się umówić. 14 Odpowiedź przez katrinx80 2017-03-16 12:08:05 katrinx80 Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2017-02-15 Posty: 11 Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic?Może ma zaburzenia SI i przez to trudno mu się skupić w przedszkolu - a w konsekwencji poczuć pewnie i komfortowo, coraz więcej dzieci ma teraz zaburzenia SI. 15 Odpowiedź przez KP3 2017-04-28 17:48:57 KP3 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2017-04-28 Posty: 3 Odp: Dziecko nie chce chodzić do przedszkola co robic?Witaj Shantii,Czytając o zachowaniu Twojego Syna, pierwszą moją myślą było to, że nie dziwię mu się trochę, że jest tak zniechęcony do chodzenia do przedszkola. Spróbuj postawić się w jego sytuacji: przez dwa i pół roku niemal codziennie musisz chodzić do miejsca w którym nie chcesz być, jak byś się czuła? Roczne dziecko nie rozumie dlaczego nagle mama znika na tyle godzin. Wszystko dla niego stało się za szybko i trwało za długo, przez co nie poradził sobie z lękiem. Krótko i zwięźle jest napisane o tym w książce „Psychiczny rozwój dziecka od 0 do 10 lat.” autorstwa Frances L. Ilg, Louise Bates Ames, Sidney M. Baker. W wydaniu z 2004 roku są to dokładnie strony przywiązanie do maskotki w początkowym okresie było najprawdopodobniej próbą zrekompensowania utraconego poczucia bezpieczeństwa. Myślę, że to zabrnęło już za daleko i przez długi czas Syn będzie miał złe skojarzenia związane z jakąkolwiek placówką. Niania była dobrym posunięciem – dziecko uczyło się przebywania wśród innych osób niż te najbliższe. Lęk separacyjny u dzieci występuje najsilniej między 3 a 4 rokiem życia więc Syn jest w najważniejszym okresie radzenia sobie z rozłąką z rodzicem. Ważne, byś dała mu teraz bardzo dużo ciepła w rozsądny sposób to znaczy, tak by on nie odczuwał Twojego lęku związanego z trudnymi sytuacjami. Proponuję chwilowo wrócić do opcji „Niania” albo, jeśli masz taką możliwość zapisać Syna do przedszkola z bardzo małymi grupami, tak, by wyeliminować u dziecka pogłębienie lęku związanego z dużą ilością osób wokół, hałasem i innymi czynnikami, które potęgują jego zamykanie się na dzieci i otoczenie. Postawą jest konsekwencja w działaniu. Dziecko w tym wieku potrzebuje stabilności, takiego poczucia, że to rodzic ma władzę i tzw. ostatnie słowo, ale przy tym musi czuć się bezpiecznie. Musi mieć tez kontakt z rówieśnikami, ponieważ dzieci uczą się najszybciej poprzez naśladownictwo (również w sferze emocjonalnej). Obawiam się, że może już występować u Syna tzw. „szkodliwy lęk symboliczny” o którym powinnaś doczytać. Pisze o nim min. Zbigniew Tarkowski w książce „Dzieci z zaburzeniami zachowania, emocji i mowy.” – w wydaniu z 2016r to strony od 47 do Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź Dziecko często nie chce chodzić do przedszkola lub szkoły, ponieważ idzie tam po raz pierwszy lub po dłuższej przerwie. Jak z taką sytuacją może poradzić sobie rodzic? Pierwsze dni w placówce edukacyjnej nie są łatwe dla dziecka ani dla rodzica. Zwykle po miesiącu adaptacji dziecko zaczyna zachowywać się inaczej – zwłaszcza podczas przyprowadzania do przedszkola. Maluch nie chce zostać w przedszkolu po okresie adaptacyjnym, staje się płaczliwe i histeryzuje. Dlaczego dziecko znowu się tak zachowuje? Dziecko może się tak zachowywać, bo: Mija pierwsze zauroczenie przedszkolem Większość dzieci lubi nowe zabawki, nowe zajęcia i nowe kolorowe dekoracje. W pierwszych tygodniach dzieci poznają swoją panią, klasę i całe otoczenie. Po kilku tygodniach fascynacja nowym miejscem mija i dziecko nie chce już chodzić do przedszkola. Dziecko zbyt długo zostaje w przedszkolu Początkowo dziecko w przedszkolu jest na adaptacji, czyli kilka godzin dziennie – rodzice starają się wcześniej odebrać malucha. Jednak po okresie adaptacyjnym maluch często zostaje 8 – 10h w przedszkolu. Dłuższy pobyt jest dla dziecka bardzo męczący – nawet jeśli śpi w ciągu dnia. Pierwsze symptomy choroby Okres jesienno-zimowy, to czas wzmożonych infekcji zwłaszcza u dzieci, które dopiero poszły do przedszkola. Maluszki często okazują swoje złe samopoczucie poprzez płacz i przytulanie się do rodzica. Gdy rozwija się infekcja u małych dzieci, to chcą one zostać jak najdłużej w pobliżu swoich rodziców. Brak lub niewłaściwa adaptacja w przedszkolu W wielu przedszkolach nie ma żadnego procesu adaptacji. Rodzice w takich sytuacjach próbują przekupić malucha słodyczami, zabawką lub wycieczką, aby tylko dziecko zostało w przedszkolu. Takie sposoby nie działają na dłuższą metę. Jak poradzić sobie w sytuacji, gdy dziecko nie chce chodzić do przedszkola? Warto porozmawiać z maluchem, dlaczego nie chce chodzić do przedszkola i jak się tam czuje. Kolejnym etapem jest rozmowa z wychowawcą dziecka – to on powinien najlepiej znać grupę i swoich wychowanków, może też pomóc rodzicowi zrozumieć zachowanie dziecka. Zdarzają się sytuacje, w których dziecko nie chce chodzić do przedszkola, bo nie ma czegoś, od czego zależy jego status w całej grupie np. ubrania z licencją czy zabawki. Jeśli rzecz nie kosztuje dużo, to można ją kupić dziecku i pokazać w ten sposób dziecku, że się go słucha i jest ono ważne. Jeśli jednak dziecko chce coraz to nowszych i droższych zabawek lub ubrań warto porozmawiać z wychowawcą i psychologiem szkolnym, aby wytłumaczył dzieciom, że dobra materialne nie są ważne. W sytuacji, gdy dziecko ma konflikt z innym dzieckiem w grupie lub w klasie, to warto najpierw z nim porozmawiać, zanim podejmiemy kolejne kroki – najczęściej dziecko wyolbrzymia całą sytuację. Dzięki takiej rozmowie rodzic może zrozumieć, czy dziecko wyolbrzymiło sytuację, czy sytuacja jest na tyle poważna, aby porozmawiać o tym z wychowawcą. Rodzic może wspierać dziecko poprzez: zaplanowanie wieczoru tak, aby dziecko mogło, jak najdłużej pospać,poranną rezygnację z bajek,wymyślanie ciekawych zabaw w drodze do przedszkola, ofiarowanie amuletu na szczęście.

3 latka nie chce chodzic do przedszkola